poniedziałek, 5 sierpnia 2013

3.Mroczny wyrok.



Grupka dziewcząt z Alberoną na czele szły teraz do damskiej toalety.
- Cana gdzie ty mnie ciągniesz? – zapytała przerażona Heartfilia.
- Do pewnego miejsca gdzie odbywa się babski sąd – odpowiedziała rozbawiona.
- Erza..i ty to popierasz? – dodała dziewczyna.
- Wiesz Lucy to w pewnym sensie.. taka nasza klasowa zabawa. – odreagowała Scarlett.
- Luu kiedy chłopak coś zrobi dziewczynie my wkraczamy do akcji! – zaznaczyła niebiesko-włosa Levy.
- Aha.. – jęknęła niezadowolona blondynka.
Gdy do szły do celu, wszystkie prócz Lucy usiadły w kółku. W środku kółka na kafelkach leżał telefon Natsu. Wyglądał na dość kosztowny. Był to Samsung Galaxy S4.
- Lucyy no chodź – powiedziała podekscytowana Evergreen.
- No ok. – Blondynka przysiadła się do reszty dziewcząt.
- Więc..revenge czas zacząć! – krzyknęła na cały głos brunetka.
Cana wzięła telefon do ręki a następnie go odblokowała.
- Więc jak robimy? – zapytała napalona brunetka.
- Wejdźmy na jego fejsa. I sprawdź jego rozmowy z Gray’em i Gajeel’em. – zaproponowała Erza.
Kiedy brunetka już miała wpisać w wyszukiwarce hasło „facebook’ do toalety niespodziewanie wszedł Dragneel i wyrwał jej telefon.
- Jeszcze nie dziś. – powiedział zadziornie po czym wybiegł z toalety.
- CO TO KURWA MIAŁO BYĆ! – wybuchła złością Alberona.
- Dziewczęta co się tu dzieje? – do toalety weszła woźna.
-N-nic naprawdę! – odrzekła wystraszona Heartfillia. – T-to ja już lecę.. a i Cana..na lekcji coś się ciebie zapytam. – rzuciła na odchodne. Po chwili wyszła z toalety.
Korytarz był szeroki i długi. Łatwo można było się zgubić ,szczególnie kiedy był tu ktoś pierwszy raz. Na lewo od toalet znajdowały się sale od nauk ścisłych zaś po prawo znajdował się wielki hol i duża sala muzyczna. Pomieszczenie sali muzycznej musiało być duże ,ze względu na dużą orkiestrę szkolną oraz chór. Muzyka byłą najbardziej lubianym przedmiotem przez dziewczęta. Nauczycielka organizowała koncerty i wszelakie występy.
Zostało siedem minut do dzwonka a dziewczyny nadal siedziały w toalecie. Następną lekcja w tymczasowym planie była wyczekiwana przez Lucy matma. Musiała zejść na dół by dojść do celu.
Pod salą nikogo nie było, wszyscy gdzieś podziewali.  Brązowooka wyjęła telefon aby sprawdzić która godzina.
- Cześć. – powiedział i podszedł do niej Fullbuster.
- O hej..- odpowiedziała zamyślona.
- Co tak tu sama siedzisz? – spojrzał na nią a po chwili oparł się o ścianę.
- Nie wiem.. sama – schowała telefon do jednej z kieszeni marynarki i spojrzała mu niepewnie w oczy.
- Co jest? – zapytał ciemnooki po czym skrępowany odwrócił wzrok w inną stronę i schował ręce w kieszeni.
- Dziwna ta szkoła.. – odrzekła.
- Serio? Tak będzie codziennie, wiesz to nie gimbaza. Tutaj jesteśmy praktycznie dorośli więc robimy co chcemy A dyrektor może tylko pogrozić. – powiedział kruczowłosy.
- Rozumiem.. i ten Natsu..on.. – zaczęła mówić lecz przerwała ze względu obawy na reakcję Gray’a.
- Natsu co? Podoba ci się? – zapytał poważnie Fullbuster.
- Proszę cię.. nie załamuj mnie. Skończony idiota. Bez szacunku. Prosty, ordynarny, narcystyczny i arogancki. Samochwał jak dla mnie. – powiedziała jednym tchem Heartfilia.
- Pocisnęłaś mu…ha. On taki nie jest. Popisuje się w szkole. – zaśmiał się Gray.
- Nie wiem, nie mam do niego zaufania. – zaświadczyła Blondynka – Proszę zmieńmy temat – dodała.
- Oki. – uśmiechnął się.
Pod sale zaczęła się schodzić reszta klasy. Nastał ponury nastrój. Lucy mogła wyczuć mroczną aurę bijąca od wszystkich.
- L-Lucy ratuj..-powiedziała Erza która ledwo kontaktuje.
- Co się dzieje?! – Lucy nadymała policzki i odwróciła się  w geście obrazy.
- Juvia nie lubi matmy! – syknęła Lockser.
- no okej. Dobrze ,że mam 6 z matmy. – powiedziała z ulgą.
Na korytarzu było słychać dźwięk dzwonka. Wszyscy w popłochu jak wojsku ustawili się gęsio do sali. W ich stronę zmierzała wysoka kobieta o pięknych, długich nogach i piorunującym spojrzeniu. Ubrana była w beżową marynarkę i spódnicę, pod spodem miała koszule z dużym dekoltem inkrustowanym wzorzystymi kwiatami. Nosiła wysokie czarne szpilki. Miała długie rude włosy i brązowe oczy. Otworzyła kluczami drzwi. Spojrzała kontem oka na Lucy. Ta wzdrygnęła się.
Sala matematyczna nie wyróżniała się niczym. Ściany beżowe, figury geometryczne na parapetach okien. Nowe ławki, projektor zawieszony na suficie i tablica interaktywna. Klasa usiadła na swoich miejscach. Tym razem Lucy usiadła z Erzą.
- Ej to jakaś nowa nauczycielka – szepnął Gajeel.
- No i jaka dupaa – dodał Dreyar.
- Widziałem lepsze. – odezwał się Fernandes.
- proszę o ciszę. – powiedziała głośno kobieta.
- Witam na moich lekcjach matematyki. Nazywam się Octawia Wender. Będę was uczyć przez kolejne dwa lata. Mama nadzieję ,że będę mogła liczyć na zaangażowanie z waszej strony. – wygłosiła nauczycielka ,a po chwili usiadła na krześle.
W klasie panowała błoga cisza. Nawet najwięksi leserzy się teraz nie odzywali. Na lekcji byli wszyscy wraz ze znudzonym Natsu który teraz spoglądał przez okno.
Heartfilia odwróciła głowę w jego stronę. Poczuła dziwną ulgę wewnątrz. Może jednak jest szansa aby go polubić.
- Więc kto jest dobry z matmy? – zapytała Wender.
- J-ja – Blondynka niepewnie podniosła rękę.
- Tylko ty? No cóż damy radę. – westchnęła i uśmiechnęła się – Następnym razem życzę sobie abyście wszyscy mieli książki i zeszyty. – dodała.
Reszta lekcji minęła spokojnie. Zabrzmiał dzwonek.
- Lucy czy możesz zostać na chwilę? – zapytała psorka.
- Hai. – podeszła do matematyczki – więc.. czy coś się stało? – spytała lękliwie.
- Czy gdyby któryś z uczni miał problem z matmą ,pomogłabyś mu? – Kobieta spojrzała na nią i posłała jej lekki uśmiech.
- Jasne, nie ma problemu ..i do widzenia! – odwzajemniła uśmiech i wyszła z sali.
Pod salą czekała na nią Cana.
- Co chciałaś mi powiedzieć na lekcji? – stanęła jej na drodze zaciekawiona brunetka.
- Czemu mnie zamknęłaś na dachu? – zapytała brązowooka.
- Chciałam ,żebyś pokręciła z Natsu. – odpowiedziała rozbawiona.
- Dobrze się czujesz? – Heartfilia zdzieliła Alberonę.
- Ałaaa.. to bolało. Wiesz każda z nim kręci – mruknęła.
- Nie lubię takich. – dodała zdenerwowana nastolatka.
- Chodziłam z nim. – rzekła Cana.
- Jak to? Proszę..Cana czemu wszyscy mnie dziś o to męczą..- oświadczyła po czym poszła w stronę sali od wosu.
Następna była lekcja wychowawcza. Wszyscy oczekiwali „werdyktu sędziego”. Czyli jak klasa została usadzona. Wszyscy wyobrażali sobie najgorsze usadzenia. Same negatywy. Lucy przerwę spędziła na korytarzu rozmawiając z Levy o książkach. Czytanie było jej pasją od najmłodszych lat. Zawdzięcza to swojej mamie ,która to sama była pasjonatką literatury.
Przerwa się skończyła, a do sali wszedł Makarov. Wychowawca klasy. Mroczny wyrok nadchodzi. Co raz bardziej nabierał na sile. Wychowawca wyjął kartkę z usadzeniem. Wszyscy wzięli wdech i wydech.
- Dobry. – powiedział staruszek.
- D-d-dzień dobry! – odrzekła chórem klasa.
- Mam już wasze usadzenie przygotowane. A więc tak..- mężczyzna wyjął z zamszowej walizeczki kartkę i zaczął czytać.

W klasie nastała cisza.
- za jakie grzechy muszę siedzieć akurat z nim – pomyślała Lucy.
- Usadzenie pasuję? – spytał cwaniacko stary Dreyar.
- NIE. – wszyscy odpowiedzieli stanowczo.
- To dobrze. – skontrował radośnie dziadzina.
Wszyscy  usiedli na wyznaczonych im miejscach. Największy grymas na twarzy miała Lucy.
- ja wychodzę. Nie będę z tą płotką siedzieć. – Dragneel wstał i wyszedł z Sali.
- A, ok. – machnął ręką w geście obojętności nauczyciel.
Grono spojrzeń powędrowało na wychodzącego chłopaka. Nikogo to nie ruszało. Nagle ktoś pociągnął za klamkę znów wszedł do sali.
- Lisanna idziesz? – puścił jej oczko.
- Umm..nie. – niebieskooka burknęła.
- Aha. – bąknął i wyszedł z sali trzaskając drzwiami.
Reszta lekcji minęła bez problemu. Różowo-włosy nastolatek nie pojawił się na reszcie lekcji.
Gdy brązowooka miała już wracać do domu zaczepił ją Gray.
- Ej Lucy w przyszłym tygodniu na chacie Erzy odbywa się impreza. Przychodzisz? – zapytał.
- Może.. ale nie obiecuję. Ja lecę bo tata będzie krzyczał. – uśmiechnęła się i pobiegła na przystanek.
Na tramwaj czekała jakieś 15 minut. Gdy była przed domem wyszedł do niej ojciec.
- Gówniaro.. co to ma znaczyć to na asku? – nakrzyczał na nią i pociągnął za ramię do domu.
- O co chodzi? – zapytała zdziwiona.
- O ask’a. Jeszcze raz a jak się wkurwię to inaczej porozmawiamy. – krzyknął wściekły – Masz karę na komputer do nauki ,a nie. – Starszy Heartfilia wyrwał z kontaktu kabel zasilania komputera i wyszedł z pokoju.
- Dobrze.. – powiedziała i położyła się na łóżku znudzona.
Leżała tak póki nie zasnęła.
Witam, witam i o zdrówko pytam :> I jak? Bo dla mnie lipnie. Ale gorąco ;___; i jeszcze mam zamknięte okno bo komary wlecą…ale. Już mam zarys fabuły. Zawsze coś C: już myślałam ,że się nie wyrobię ale usiadłam i pisałam…od 18 do 2 rano :D Mniej opisów, więcej dialogów tak jakoś dziś. Dziękuję ,że czytacie mojego bloga <3 Serio.

sobota, 3 sierpnia 2013

2.Przedstawienie czas zacząć!



Lucy czekając na ojca usiadła na ławeczce która była morka jednak nie przeszkadzało jej to by usiąść i tak była cała przemoczona od deszczu. Deszcz nie ustawał już od dobrych dwóch godzin. Dziewczyna sięgnęła do torby bo słuchawki by zagłuszyć nadchodzące pioruny. Bała się ich od dzieciństwa. Uważała ,że to działo się przez złych ludzi. Najbardziej za to obwiniała ojca. Nigdy za specjalnie nie mieli dobrych stosunków i relacji. Zawsze się kłócili chociażby o buty ubrudzone w błocie. Przyzwyczaiła się do faktu ,że jej ojciec to tyran. Jedyną przyjaciółką jaką ma jest matka Heartfili, Layla Heartfilia. Z nią może robić wszystko. Nawet w kwestii chłopców czy bielizny się dogadują. Teraz Lucy mieszka sama z ojcem ,ponieważ kobieta wyjechała za granicę pracować jako adwokat.
- Gówniaro co ty robisz? Jesteś cała mokra i wyjmij z uszu to ustrojstwo! - Jude nakrzyczał na przerażoną i zamyśloną nastolatkę.
- T-TAK! – Wykrzyczała i wstała prędko z ławki po czym wsiadła do czarnego auta.
- Więc? Jak mi wytłumaczysz swoją postawę wobec mnie? – zapytał gniewnie Heartfilia.
- Przepraszam.. ja po prostu.. – brązowooka się rozkleiła i odwróciła się w stronę okna.
- Już nie ważne.. – Mężczyzna ochłonął i przytulił córkę w ramach przeprosin.
- Oki..- odwzajemniła gest.
Gdy dojechali na miejsce, zatrzymali się aby ktoś otworzył bramę. Lucy pochodziła z bogatej rodziny. Mieszkała w willi z basenem. Taka willa jest marzeniem wielu osób jednak nie każdego stać na luksus w dzisiejszych czasach gdzie bezrobocie sięga zenitu. Jest to duża willa. Pomalowana na biało, posiada dwa piętra wraz balkonem. Duże okna. Taras i ogródek. Tak się przedstawiał dom Heartfili.
Do bramy podeszła starsza kobieta, była ubrana w beżową sukienkę i turkusowy sweterek. Poruszała się przy pomocy laski. Nacisnęła guzik by otworzyć bramę i kaszlnęła. Gdy mężczyzna wjechał na posiadłość zostawił samochód w garażu i wszedł do domu a Lucy podeszła do staruszki.
- Cześć babciu, jak zdrowie? – zapytała troskliwie i przytuliła ją.
- Witaj, Lucuś.. a wiesz nogi mnie bolą i bolą – oznajmiła i pogłaskała wnuczkę.
- Może ci jakoś pomóc? – wyprostowała się i spojrzała na kobietę.
- Nie i idź się przebierz bo Jude ci nie wybaczy jak się przeziębisz – Babcia puściła jej oczko i zaśmiała się po cichutku.
- A ty babciu? Marsz się przebrać bo zaraz zaczniesz kichać! – Blondynka odpowiedziała lekko poirytowana i nadymała policzki.
- Tak wnusiu.. – Starsza Heartfilla udała się do swojego pokoju.
Lucy udała się do pralni by wysuszyć ubrania na jutro. Gdy już zdjęła przemoczone ubrania powiesiła je na sznurku a potem udała się do swojego pokoju. Przebrała się w luźne ubrania i przyszykowała się do szkoły.
- To już jutro? – pomyślała i popatrzyła w kalendarz.
Był już wieczór a Lucy o tej porze zazwyczaj miała zwyczaj poleniuchować. Nie zwlekając ani chwili włączyła komputer i zalogowała się na Facebook’a. Miała 10 nowych zaproszeń do znajomych, jedną wiadomość i 4 powiadomienia. Zwykle nie widywała tak sporych liczb na swoim fejsie. Ucieszyła się ,że ma taką klasę nawet jeżeli jej nie zna. Najbardziej była ciekawa wiadomości z czatu. Była ona od Erzy.
*Czat:
Erza:
- Hejka Lucy, mam nadzieję ,że cię nie złapało żadne przeziębienie.. a musiałaś się tak wyczekać D:
Lucy:
- Nie nie wszystko ok :) ale dzięki ,że myślisz o mnie. Jak tam?
Po przeglądnięciu fejsa brązowooka sprawdziła inne portale społecznościowe.
- Lucy kolacja! – Ojciec Heartfili krzyknął głośno.
- Już – Lucy wyłączyła prędko komputer i zeszła na dół gdzie czekał na nią szwedzki stół.
- Ohh.. Tato ekhem a kto tyle zje? – zapytała załamana
- Dzisiaj przychodzi ważny klient więc weź sobie co chcesz i pędź na górę – Ojciec gestem pomachał ręką córce by ja wyprosić.
Ta migiem wzięła dwie kanapki i pobiegła na górę. Gdy weszła do pokoju usiadła na łóżku i zjadła kanapki a potem położyła się do snu.
Dźwięk budzika rozległ się po pokoju, była godzina 6:00. Lucy jak oparzona wstała z łóżka i prędko poszła do toalety. Wzięła prysznic, umyła zęby i ubrała mundurek. Później zeszła na dół zjeść grzanki i wypić herbatę.
- O-ohayo..- powiedziała po cichutku.
- Dobry..- odrzekł jej Jude który był teraz zajęty swoim smartphone i piciem kawy.
Gdy zjadła umyła naczynia i założyła buty, marynarkę i zarzuciła torbę na ramię.
- Wychodzę – krzyknęła na odchodne i zamknęła za sobą drzwi.
- Uważaj na siebie! – krzyknął starszy Heartfilia po czym spojrzał na zegarek i sam za chwile się zebrał do wyjścia.
Do szkoły blondynka miała 20 minut dlatego korzystała z miejskiego tramwaju. Musiała przejechać sześć przystanków a na siódmym wysiadała. Od przystanku musiała jedynie przejść przez ulicę i już znajdowała się pod szkołą. Kolejny dzień szkoły. Lekcje rozpoczynały się od Fizyki i Astronomii które prowadziła Mavis Vermillion. Gdy Lucy do szkolnej bramy zaczepił ją Laxus.
- Cześć owieczko – westchnął młody Dreyar.
- O-ohayo..jaka owieczka? – zapytała zażenowana nastolatka.
- Auć, Lucy ranisz mnie.. – odrzekł ironicznie.
- Wybacz, spieszę się na lekcje – brązowooka pomachała mu i pobiegła do szatni zmienić buty.
- Tylko się nie zgub! – dodał i sam po chwili wszedł do szatni.
Było za piętnaście ósma. Gdy założyła buty po szkole zauważyła ,że czeka już na nią Erza, Levy i Cana.
- Lucy, Lucy!  - McGarden gestem pomachała ręką aby podeszłą do nich.
- Hejka – Heartfilia uśmiechnęła się  i przywitała się z koleżankami.
- A więc Lucy,to jest Cana. Cana to jest Lucy – dodała Scarlett i odwzjemniła uśmiech.
- Miło mi cię poznać, Cano. – Dziewczyna podała jej dłoń.
- Mi ciebie też, Lucuś – Alberona uścisnęła jej dłoń i wzięła jej ramię pod rękę. 
- C-cana? Gdzie idziemy? – zapytała niepewnie.
- Mmmmm zobaczysz. – Alberona uśmiechnęła się cwaniacko i zacięgnęła ją na dach.
- A-ale zaraz są lekcje! – zaznaczyła Lucy.
- Mamy 10 minut, spokojnie..luzik nie. – Brązowowłosa otworzyła wsuwką drzwi od wejścia na dach i popchnęła koleżankę w stronę drzwi.
Dach był ogromny. Można było stąd dojrzeć wszystko. Była to jedna wielka panorama na miasto ,ponieważ szkoła znajdowała się na końcu Magnolii.
- To ja lece ,będę za pięć minut – dodała brązowooka po czym zniknęła migiem za drzwiami.
- J-jak to?! – Krzyknęła i obejrzała się wokół siebie. Musiała przyznać ,że widok był świetny. Przez chwilę poczuła się beztrosko jak dziecko. Czuła powiew wiatru we włosach.
- Ej, co ty tu robisz? – zapytał pewien czarnooki młodzieniec.
- J-ja?! – gdy usłyszała jego głos natychmiast podskoczyła.
- Tak, jezu. – zezłoszczony kopnął w drzwi i nie wiedząc ,że Cana stoi za nimi uderzył ją. - O, sorki. – powiedział jak gdyby nigdy nic Dragneel.
- POLICZYMY SIĘ. – Cana pokazała mu środkowy palec.
- Noo – zaczął się śmiać.
- Canaaa! Wszystko w porządku? – Lucy podbiegła do niej.
- Taak, noł problemo! – posłała jej promienny uśmiech. – Ej chodź my na lekcje – zasugerowała Alberona.
W pośpiechu biegły przez długi korytarz na trzecim piętrze, nie zważając na innych uczniów. Udało im się dotrzeć na czas. Właśnie wybił dzwonek a nauczycielka jeszcze szła do sali. Lucy usiadła dzisiaj z Levy.  Sala od biologii była spora, ściany zielone, okna z parapetem a na nich roślinki. W rogu Sali stał szkielet anatomii człowieka ,gdzie indziej wypchane zwierzęta. Do sali weszła nauczycielka biologii. Nazywała się Mavis Vermillion.
- Dzieeeeeeeń Doooobry – powiedziała klasa chórem.
- Witajcie! – nauczycielka odrzekła z wielkim uśmiechem na twarzy.
Nauczycielka była drobniutką blondynką o zielonych oczach. Ubrana była w abstrakcyjną sukienkę.
- Jak minęły wam wakacje? – zapytała po czym wyciągnęła dziennik aby sprawdzić obecność.
- Dobrzeee – odpowiedzieli ponownie.
- Rozumiem – Kobieta przytaknęła głową i sprawdziła obecność.
Kolejne 20 minut spędzili na sprawach organizacyjnych.
- Sensei, zauważyła pani ,że nie ma Natsu ani Lisanny? – oznajmiła zmartwiona Mirajane.
- Ojjj… - nagle z jej głowy „uszła para” - Co ja mam zrobić?! beueebeuee – po chwili rozpłakała się.
- Mogę pójść sprawdzić – dodała Erza.
- Pewnie znów są w schowku – szepnął Fullbuster.
- Gdybyś mogła byłabym dozgonnie wdzięczna – odparła.
Czerwono-włosa  wyszła z Sali i rozejrzała się po korytarzu po czym sprawdziła toalety. Nie mogła nigdzie ich znaleźć. Został jej do sprawdzenia schowek woźnego na parterze. Gdy była blisko celu słyszała głosy. Był to głos Natsu i Lisanny. Weszła bez zapukania.
- Do dyrektora – powiedziała chłodnym głosem ciemnooka.
Młodsza Strauss i Dragneel leżeli w dość krępującej pozie. On leżał na niej i podgryzał jej uszy. Była roznegliżowana, koszula rozpięta a włosy potargane. Tuliła się do jego torsu. Scena niczym z filmu.
- Ja pierdole – Czarnooki wstał poprawił wygląd i pociągnął za rękę niebieskooką.
- Delikatniej. – Białowłosa wstała i zarzuciła ramię na torbę.
- Dama dworu – burknął po czym spojrzał na wściekłą Scarlett.
- A tobie co? Pierwszy dzień i dajesz taki popis. Pohamował byś się czasami. – oznajmiła.
- Daj mi spokój – przewrócił oczami i po chwili wyjął telefon z kieszeni.
- Ok. – odpowiedziała i odwróciła się w stronę Lisanny.
- Już – skontrowała naburmuszona Strauss.
Gdy się uspokoili Scarlett zaprowadziła dwoje nastolatków do sali. Nie była zdziwiona widokiem sprzed paru minut. Czasami uważała go ordynarnego gbura ,a czasami za przyjaciela. Mieli dość skomplikowane relacje.
- Mavis-Sensei mam już nasze gołąbki. – Erza puściła oczko klasie i usiadła na swoim miejscu.
W tym momencie spojrzenia wszystkich skierowano na tę dwójkę.
- Natsu, Lisanno..czy macie mi coś do powiedzenia? – zapytała zmartwiona profesor.
- Było grubo – stwierdził różowo-włosy i zaczął się śmiać.
Cała klasa wybuchła śmiechem oprócz Lucy. Nie widziała nic w tym zabawnego. Natsu ją obrzydzał. Nie lubiła go już od pierwszego razu kiedy go widziała.
- I Natsu robił sobie dobrze. – dodała rozbawiona do łez Lisanna.
Nagle do Sali wszedł dyrektor, cała klasa zamarła w bezruchu.
- Natsu Dragneel do mnie! – krzyknął mężczyzna.
- Aaa,ok. – zarzucił torbę na ramię i w obawie ,że nauczyciel zabierze mu telefon zostawił go na ławce Cany.
- Szybciej gnojku – Dyrektor pociągnął go za rękę i trzasnął drzwiami.
Zadzwonił dzwonek , klasa jak bydle wybiegła z Sali zanim Sensei zdążyła coś powiedzieć.
- Więc.. halo jest tu ktoś? – zapytała zakłopotana kobieta. – Proszę nie zostawiać mnie!! – zrozpaczona wybiegła z sali.
Tak skończyła się pierwsza lekcja. Niezbyt udana i na dodatek taka szalona. Lucy była zaskoczona ,że już pierwszy dzień, pierwsza lekcja a tu dyrektor spada jak grom z nieba.
- Luccccyy mamy telefon Natsu! Misję revenge czas zacząć – krzyknęła wesoła Cana.
I tak drugi rozdział się skończył, jest on dosyć długi.. Mam nadzieję ,że nie wypadliście z rytmu. Starałam się trochę urozmaicić to coś w opisy. Zbyt przesadnie moim zdaniem. Nadal się uczę pisać ale to ..porażka. Kurde już 4 sierpnia ;_____; ale tan czas szybko leci. Dzięki i pozdrawiam!

czwartek, 1 sierpnia 2013

1.Pierwszy dzień.



Nastał wrzesień, miesiąc rozpoczynający rok szkolny. Miesiąc najbardziej znienawidzony przez całą młodzież. Uczniowie znów będą walczyć o swoją przyszłość w ciągu najbliższych dziesięciu miesięcy. Dla jednych będzie to okres rozkwitu zaś dla drugich teksańska masakra piłą mechaniczną.
Dziś naukę rozpoczyna klasa IIA,IIB oraz IIC. Dla jednej z uczennic jest to wyjątkowy dzień. Piękna blondwłosa dziewczyna stanęła przed drzwiami budynku po czym spojrzała na tabliczkę na której widniał napis „Ogólnokształcące Liceum  Fairy Tail w Magnolii”. Wzięła głęboki wdech i popchnęła drzwi. Na korytarzu rozległ się dźwięk dzwonka. Poczuła ulgę, teraz musiała tylko znaleźć swoją klasę i wychowawcę. Z jednej ze spódnicowych kieszeni wyjęła pomiętą kartkę z planem szkoły. Sala znajdowała się na 2-gim piętrze, trzecie drzwi po lewo. Gdy tylko doszła do miejsca poprawiła spódniczkę i włosy, odchrząknęła i zapukała. Usłyszała ochrypłe „proszę” po czym weszła.
- Dobry.. -mruknęła blondynka i stawiła niepewny krok w stronę klasy.
- Witaj. Ty jesteś Lucy? –odrzekł niski staruszek w zabawnym stroju.
- H-hai. -stanęła pod tablicą i ukłoniła się.
- Dzień dobry, nazywam się Lucy Heartfillia. -po krótkim przedstawieniu się odwróciła się w stronę wychowawcy
- Przywitajcie Lucy. Od dziś będzie z wami chodzić do klasy. Lucy rozgość się w naszych skromnych progach, usiądź gdzie tylko chcesz. Dopiero jutro usadzam – uśmiechnął się i wyciągnął dziennik.
- JUTRO?! -wykrzyczała niezadowolona klasa chórem.
- Tak – odpowiedział jak gdyby nigdy nic Makarov.
Brązowooka rozejrzała się po sali i usiadła na samym  końcu gdzie nie siedział nikt. Przez kolejne 40 minut stary Dreyar omawiał sprawy organizacyjne. Sprawdzał obecność i informował o składkach. Gdy tylko zadzwonił dzwonek cała klasa opuściła sale jak oparzona. W sali została tylko Lucy i Makarov-Sensei.
- Sensei..mam pytanie. Co będzie jeśli mnie nie polubią? - wstała i zarzuciła na ramię torbę.
- Lucy nie ma obaw, na pewno cię polubią –puścił jej oczko i pogłaskał swoją bródkę.
- Dziękuję. – wyszła z Sali i posłała uśmiech starcowi.
- Nie ma za co! – pomachał jej, po czym sam wyszedł z sali i poszedł do pokoju nauczycielskiego.
Gdy Heartfillia dochodziła już do bramy jeden z chłopaków z klasy zaczepił ją. Był nim Gray.
- Ej, może wybierzesz się ze mną i z hołotą klasową na meeting? - uśmiechnął się zadziornie i stanął jej na drodze.
- C-cóż.. no może. – cofnęła się do tyłu i odgarnęła włosy z twarzy.
- Oj tam. – złapał ją za rękę i poprowadził ją do celu.
- Oki. – burknęła i poszła za nim.
- A jak masz na imię? – zapytała.
- Gray. – odpowiedział i przyśpieszył tempo.
Za pięć minut doszli do celu. Był to bar a raczej barek. Knajpka była stylizowana na lata 80’. W środku było przytulnie. Przy jednym ze stolików siedziała grupka paru osób.
- Zapraszam – Fullbuster zaprosił blondynkę gestem aby weszła.
- Dzięki.. – skinęła głową w podziękowaniu i weszła. Fullbuster wszedł za nią.
- Chodź – pociągnął ja za rękę i wskazał na wolne miejsce by usiadła.
Lucy usiadła i niepewnie wyciągnęła rękę w stronę jednej z dziewczyn. Była nią niebiesko włosa Levy.
- Cześć ,jestem Lucy. Miło mi cię poznać – posłała jej promienny uśmiech.
- Ja jestem Levy McGarden, mi również miło – uścisnęła jej dłoń i odwzajemniła uśmiech.
- Witaj, Lucy ja jestem Erza Scarlett. – dodała i podała jej rękę.
- Witaj. – uścisnęła jej gładką dłoń po czym wciągnęła się w wir tematów z Levy, Erzą i Gray’em.
Dowiedziała się ,że Levy kocha książki tak jak ona sama, a Gray to sympatyczny i śmieszny chłopak. Natomiast Erza to miła i wyluzowana dziewczyna. Było jej niezwykle przyjemnie kogoś poznać. Jedyną osobą z którą nie rozmawiała był różowo-włosy chłopak. Cały czas bluźnił i siedział na telefonie a co jakiś czas tylko spojrzał na Gray’a albo Erzę.
- Więc Lucy podoba ci się nasza szkoła? - spytała Scarlett.
- Jest w porządku- odrzekła brązowooka i posłała jej lekki uśmiech.
- To fajnie. – odwzajemniła uśmiech.
- A wpadł ci ktoś w oko? – spytał zadziornie kruczowłosy.
- S-skąd.. oczywiście ,że nie! –wykrzyczała speszona Heartfillia.
- Ej, ja lece. –rzucił na odchodne różowo-włosy.
- Czemu? – zapytała zdziwiona Erza. –Zostań jeszcze chwilę. – zasugerowała.
- Nie mam ochoty po za tym nikt tu nie gada ze mną. – burknął po czym wstał i wyszedł z baru trzaskając drzwiami.
- Eh.. - syknęła McGarden.
- On zawsze tak robi? – zapytała blondynka.
- Tak, zachowuje się jak dzikus i wygląda jak dzikus aczkolwiek jest dobrym człowiekiem. On ma swój świat. Internet, dziewczyna. – westchnął Gray.
- Rozumiem, dam mu spokój – odparła spokojnie Lucy.
Grupka spędziła kolejne minuty na rozmowie czy to na jedzeniu jakiegoś smakołyka. Dochodziła 16:00, na dworze się rozpadało a Lucy nie miała jako jedyna parasolki.
- Może się już będziemy zbierać? – zaproponował ciemnooki
- No, jak nie będę na czas będę musiała zmywać naczynia – Levy nadymała policzki i wstała , a następnie skierowała się do wieszaka gdzie znajdowała się jej marynarka i parasol.
Po chwili to samo uczyniła reszta.
- Lucy nie masz parasola? – spytała Szkarłatno-włosa.
- Nie, ale dam sobie radę!! – w geście zakłopotania zaczęła wymachiwać rękoma.
- Na pewno? No okej.. do jutra! – Scarlett uśmiechnęła się lekko i wyszła wraz z Levy i Gray’em.
- Do jutra – sama po chwili uczyniła to samo i wyszła.
Rozpadało się jeszcze bardziej a Lucy przemokła już po chwili do suchej nitki. Brązowooka wyjęła z kieszeni marynarki telefon. Była już prawie 17:00 a ona powinna być już w domu.
- Co ja teraz zrobię? – szepnęła po cichutku do siebie i wcisnęła zieloną słuchawkę na telefonie.
- Słucham? – z głośnika telefonu wydobył się dźwięk ojca Heartfilli.
- Halo, Papa.. nie wiem jak wrócić do domu..- westchnęła.
- Znowu sprowadzasz mi jakieś kłopoty dziewucho. Następnym razem nie będę się martwił o to! – Starszy Heartfillia wykrzyczał to tak głośno aż przechodni mogli usłyszeć jego słowa.
- Ja p-przepraszam – wyjąkała i o mało co się nie rozkleiła.
- Zaraz przyjadę po ciebie, gdzie jesteś? – zapytał tym razem już spokojniejszym tonem.
- Sprawiedliwych 34a..przy barze. – odpowiedziała z ulgą i rozłączyła się.
Całej sytuacji przyglądał się Dragneel, który stał oparty o ścianę i słuchał muzyki.
- Eh, będą z tobą problemy – powiedział sam do siebie.
________________________________________________________________________________
I jak? :) mam nadzieję ,że wam się podobało! Dopiero zaczynam. Zapewne nie jest poprawne stylistycznie i gramatycznie.  Z chęcią przeczytam co myślicie o tym opowiadaniu :) Do serca wezmę każdą cenną radę jak i uwagę! Opowiadanie jak tytuł mówi dzieje się w teraźniejszości. Szkoła,problemy. Codzienność. Era komputerów,internetu i fejsa. :D Jeszcze nie mam pomysłu jak będzie wyglądał kolejny rozdział. Mogę nawalić z wątkami,ale spróbuję dać z siebie wszystko :* Dzięki i pozdrawiam!